Fantoomboek

Een kleine gastrecensie van Bert Wagendorp en de Misantroop las een fantoomboek

Ik (Bert Wagendorp) las het boek Fantoom-Nederlanders. Waarom alle buitenlanders het land uit moeten van G. Wilders. Wilders las in de krant dat het klimaat in Nederland veranderde en wat hij toen ontdekte zal u verbazen. Doordat er in Nederland steeds meer mensen wonen uit warme landen met veel zonneschijn, stijgt de gemiddelde temperatuur in Nederland. Een multiculturele samenleving is slecht voor het milieu: alle buitenlanders moeten het land uit, zo weet G. Wilders op overtuigende wijze te bewijzen. Waarschuwing: het lezen van Fantoom-Nederlanders maakt je woedend. De Nederlandse burger is door opeenvolgende regeringen op groteske wijze genaaid. Opeens begrijp je hoe revoluties ontstaan.

Lees meer “Fantoomboek”

Briefwisseling: De meeste mensen zijn minder dom dan Rutger Bregmans

Zeer geachte Misantroop,                                                      Amsterdam, 10-03-2020

Het is een onbedwingbare behoefte van mij volstrekt willekeurige landgenoten een slecht geschreven woordenbrij te doen toekomen zonder dat ze daar om gevraagd hebben. Ik zou mij er zeer over verbazen, als blijkt dat niet iedereen reikhalzend naar mijn zalvende en verlossende woorden uitkijkt. Mijn strategie is even doorzichtig als succesvol. Ik neem gewoon de meest dwaze en malle standpunten in en dompel het geheel in een waas van wetenschap. Voor je het weet mag ik weer bij Mathijs aanschuiven voor het non-boek van de maand en mijn naam prijkt weer bovenaan in de boeken top 10. Lees meer “Briefwisseling: De meeste mensen zijn minder dom dan Rutger Bregmans”

Ayn Randebiel

De Misantroop dronk eens een glas in een duister hol dat voor hip drinklokaal moest doorgaan. Moeilijke brillen, schaakborden met bijzonder matige stellingen en een overvloed aan Berlinologiestudenten. De Misantroop oreerde tegenover verveeld gehoor wat er allemaal mankeerde aan het marxisme. Hij wees op de veertig miljoen lijken die de marxistische experimenten in Sovjet Unie hadden opgeleverd. Dit tot ongenoegen van een uitvreter die een tafeltje verderop zat, die opmerkte: “In de Sovjet Unie was geen echt marxisme hoor.”

Lees meer “Ayn Randebiel”

Mandarijntje leef je nog?

De stad is een verzameling van functies om oppositionele krachten koest te houden. Het kantoor bevrijdt de mens van zijn eer en achtbaarheid. De supermarkt biedt een vals gevoel van zekerheid en het moderne kunstmuseum is er om de stedeling dom en ziende blind te laten voelen. De behoefte aan zelfkastijding is een uitstekend verdienmodel. Ook de Misantroop begroot een bedrag op de balans om naar een reeks tentoongespreide werken in fraai vormgegeven gebouwen te kijken. Niet zelden luidt zijn commentaar: ‘wat moet ik hier nu weer mee.’ Zijn hoogmoed, als ware er iets te begrijpen door een dergelijk bepekte geest, wordt genadeloos afgestraft door de verklarende tekst dat naast het werk hangt. Het kunstwerk is abstractie van het hoogste niveau. Dergelijk werk kan slechts door de grootste kunstenaars en geesten worden begrepen. Het is dan ook geen toeval dat de Misantroop nooit een kunstenaar zal worden. Doch het grootste bedrog vindt plaats bij de videokunst. Uren achtereen willekeurige montages van een droppelende kraan en kraaiende zwarte raven. Er zullen ongetwijfeld lieden zijn die beweren dat er veel maatschappijkritiek en meta-analyses wordt uitgeoefend in videokunst en dat het zonder meer waardevolle kunst is, maar dat zijn leugenaars.

Lees meer “Mandarijntje leef je nog?”

Dust lane en daarna niets

De Misantroop kan worden gediagnosticeerd met vele geestelijke aandoeningen. Monomanie is daar een van. Een positief oordeel van zijn kant is glad ijs. Het is veilig te stellen dat de Misantroop het beoordeelde reeds duizend keer heeft beschouwd. Wat een boer niet kent vreet hij niet. Wat rechtvaardigt dus een oordeel over Dust Lane? Niets. Hier is geen deskundigheid, geen objectiviteit aan het woord. Hier is een diepgelovige aan het woord over het enige ware geloof. Hartstocht is de Misantroop kennelijk niet vreemd. Het is dan ook tijd het hautaine masker te laten zakken. Geen geschuil achter pseudoniemen meer, geen geschrijf in derde persoons enkelvoud. Ik, schrijver van de Misantroop, vind Dust Lane het beste album ooit.

Lees meer “Dust lane en daarna niets”

De zwart witte Holocaust

De Misantroop zag recentelijk een film en een documentaire over de Holocaust, in zwart wit gefilmd.

Amsterdam, 29-05-2017

Schindlers list

Het meeste is gelukkig al gezegd en geschreven over deze film, met de bekende douche scene als meest heikele punt. De Joodse vrouwen worden op de trein gezet naar de veiligheid, weg uit de verschrikkingen van Oost-Europa. Er staat echter een wissel verkeerd en de eindbestemming blijkt Auschwitz. Reeds eerder in de film was door een personage opgemerkt dat de Duitsers in Auschwitz Joden vergastten, een opmerking die genoeglijk werd weggehoond door andere personages. Eenmaal in de douchekamers aangekomen zijn ze toch niet meer zo zeker van hun zaak. De douchekoppen worden in beeld gebracht. Gas of niet, zo suggereert de ondertitel. En gelukkig, er komt gewoon water uit! Die Holocaust, met vergassen enzo, dat viel eigenlijk allemaal reuze mee! Of nou ja, voor de hoofdpersonages dan.

Lees meer “De zwart witte Holocaust”