Bloemlezing op oudjaarsavond

Amsterdam, 31-12-2017

Op oudejaarsavond overziet een mens zijn daden van het afgelopen jaar en beseft dat het weer een zondig jaar is geweest. Brieven werden te weinig geschreven, moeder werd te weinig gebeld en liefgehad, financiële middelen werden nodeloos over de balk gesmeten, grootspraak was eerder regel dan uitzondering, de haargrens week weer enkele millimeters. En zoals dat elk jaar te doen gebruikelijk is, las de Misantroop weer ‘De avonden’ niet nominaal. Op Eerste Kerstdag was, door het vele kerstbezoek en bijkomende sores, hem ’s avonds de lust ook maar een letter te lezen volledig vergaan. De volgende dag werd de schade, tijdens een treinrit van enkele uren, ingehaald. Doch het kwaad was reeds geschied. God ziet alles.
De ontmoediging die al dit mislukken doet ontstaan, is een zware last voor de medemens. Tijdens deze donkere dagen is troost ver weg. De man die je vader is, draagt met kerst een overhemd met een bloemetjes patroon in zijn boord. Het kroost van een ander bevuilt de frisse lakens met stront en pis. Tijdens het diner ontstaat een hoog oplopende discussie over de prijs van gordijnen. De gedichten zijn doorspekt van rancune. De dagen zijn druilerig en verloren. Van schrijven komt niets, woorden schieten tekort bij het zien van al het lijden. God ziet alles.

Lees meer “Bloemlezing op oudjaarsavond”

Josef K. op het HBO

Amsterdam, 30-10-2017

De boeken van Kafka zijn verontrustend, te verontrustend. De Misantroop las Der Prozess, begon drie keer aan die Verwantlung en das Schloss. Altijd het onbehaaglijke gevoel. Vervreemding, onbetrouwbare personages. De gelatenheid waarmee de hoofdpersonages hun problemen bestrijden, de onvoorspelbaarheid van het verhaal, het wordt er niet leesbaarder op. Onvoltooid blijft het verzamelde werk in de boekenkast staan, een geel verwijt; te zwak, te laf.

Lees meer “Josef K. op het HBO”

De fietsrevolutie

Amsterdam, 18-10-2107

De Misantroop kwelt zichzelf graag door in de zomer in zijn eentje tochten te fietsen naar verre landen. Dan heeft hij eindelijk de tijd zijn kwaadaardige gedachtes over lelijke gebouwen, slecht geschreven boeken, leugenaars, ijdeltuiten en verkeerde meningen te verwerken. De Misantroop heeft weinig behoeftes, maar bezinning is daar een van. Dit jaar werden de Alpen bedwongen. Hij worstelde zich langzaam omhoog, de dag vervloekend dat hij besloot dit achtelijke idee uit te voeren. De berg schiep er het sardonische genoegen in op 2100 meter een meter of vierhonderd te dalen, waarna er tot 2500 meter geklommen kon worden, een mooie metafoor voor het leven, bedacht de Misantroop.

Lees meer “De fietsrevolutie”